"Zimowe dzieci" Jennifer McMahon

Wydawnictwo: Media Rodzina

Seria: Gorzka Czekolada

Tytuł oryginału: The winter people

Data wydania: 27 lutego 2015

Liczba stron: 392

Czasami ciężko pogodzić się z wyrokami losu, zwłaszcza gdy życie odbiera nam to co najważniejsze. Jak dalej żyć? Jak funkcjonować? Co dalej robić? A jeśli jest rozwiązanie? To czemu z niego nie skorzystać? Drugiej szansy nie będzie, więc może warto postawić wszystko na jedną kartę? Jednak należy pamiętać, że są siły z którymi nie należy zadzierać...

Rok 1908. Rodzinę Shea spotyka tragedia. Ich jedyna córeczka zostaje znaleziona martwa w lesie. Sara Harrison Shea, matka dziewczynki, nie może pogodzić się ze śmiercią dziecka. Zrobi wszystko by jeszcze raz zobaczyć swoją córkę. Zdesperowana, postanawia "obudzić" ją za pomocą tajemniczego rytuału.

Czasy współczesne. Pewna kobieta ginie bez śladu, pozostawiając dwie córki bez opieki. Dziewczynki są przerażone, ale Ruthie, starsza z sióstr postanawia dowiedzieć się co spotkało ich matkę. Przeszukują dom w poszukiwaniu wskazówek, które pozwoliłyby im zrozumieć sytuację w której się znalazły. Wszystkie ślady prowadzą do dziennika Sary Harrison Shea, który dziewczynki odnajdują w skrytce w sypialni matki. Jak się okazuje brakuje ostatnich stron. Trwa dramatyczna walka z czasem, a zaginiony rękopis, zdaje się być kluczem do rozwikłania zagadki.

"Czasami dzieją się okropne rzeczy, a my nie możemy nic zrobić, żeby im zapobiec." *str. 243

"Zimowe dzieci" to książka oryginalna i nietypowa. Autorka połączyła ze sobą elementy horroru, dramatu obyczajowego i thrillera. Akcja powieści rozgrywa się na dwóch przenikających się płaszczyznach czasowych. Jest współczesność i rok 1908, a wydarzenia mające miejsce w przeszłości dają początek tej historii. Elementem wiążącym jest to samo miejsce, a dokładnie ten sam dom, w którym mieszkała kiedyś rodzina Shea, a który teraz zamieszkują zaginiona kobieta z córkami. Wydarzenia śledzimy z perspektywy czterech osób, w przeszłości jest to Sara i jej mąż Martin, a w teraźniejszości, Ruthie, córka zaginionej kobiety, oraz Katharine, wdowa która poszukuje odpowiedzi na dręczące ją pytania. Przeskoki w czasie są płynne, a fabuła dynamiczna i interesująca. Od samego początku zostajemy wrzuceni w wir wydarzeń, z wielkim zapałem śledzimy przebieg historii, a elementy grozy wywołują niepokój i lęk.

Historia Sary jest poruszająca i smutna i choć w pewien sposób przeraża, to jednak najbardziej uderza tutaj obraz matki, która w dramatycznych okolicznościach traci jedyne dziecko. Nie ma się co dziwić, że kobieta nie potrafi pogodzić się z tragedią, zwłaszcza że los nie szczędził przykrości jej rodzinie. Sara jest zdesperowana, a tajemniczy rytuał który pozwala na przebudzenie zmarłych, zdaje się być dla niej jedynym rozwiązaniem. Kobieta nie cofnie się przed niczym, gdyż miłość do zmarłej Gartie jest zbyt silna by móc rezygnować z możliwości ponownego spotkania z córką. Mąż z przerażeniem przygląda się żonie, która coraz bardziej popada w obłęd. Tylko, czy aby na pewno jest to szaleństwo? Co tak naprawdę wydarzyło się w roku 1908? Jaką tajemnicę skrywa las i budząca grozę dolina zwana Czarcią Dłonią?

Jennifer McMahon stworzyła intrygującą opowieść, której czytanie wywołuje dreszcze na całym ciele. Nie jestem zwolenniczką horrorów i właściwie unikam takich książek, ale to co zaserwowała mi autorka przeszło moje najśmielsze oczekiwania. Książka jest niezwykła i choć przeraża, to jednak nie da się jej tak po prostu odłożyć na bok. Trzyma w napięciu do samego końca, a mroczny klimat i tajemniczość, intrygują i pobudzają ciekawość. Podczas czytania nie mogłam się pozbyć uczucia niepokoju, bałam się i choć wielokrotnie miałam ochotę schować się pod kołdrą i już nigdy stamtąd nie wychodzić, to książkę czytałam nadal. Byłam jak zahipnotyzowana i z uporem brnęłam przez powieść, by dotrzeć do sedna i odkryć tajemnicę. Muszę przyznać że finał historii był zaskakujący. Nie takiego obrotu spraw się spodziewałam, ale trzeba przyznać że autorka stanęła na wysokości zadania. Wszystko jest dopięte na ostatni guzik, całość jest przemyślana i dopracowana, a nastrój który panuje w książce jest fenomenalny. "Zimowe dzieci" to genialna powieść, w której przeplatają się elementy paranormalne z rzeczywistymi, a historia choć wymyślona, tchnie autentycznością.

"Myślę, że wszyscy robimy to, co uważamy za najlepsze. Raz popełniamy straszne błędy, a innym razem podejmujemy dobre decyzje. Czasami do końca nie wiemy, jaki był skutek. Musimy po prostu wierzyć i nie tracić nadziei." *str. 372

"Zimowe dzieci" to opowieść o tragedii która uruchomiła całą lawinę zdarzeń, o smutku po utracie tego co najcenniejsze i o pięknej, ale jednocześnie dramatycznej miłości matki do dziecka. Jeśli macie ochotę na książkę która was poruszy, zaintryguje, a jednocześnie wywoła lęk, to koniecznie musicie sięgnąć po ten tytuł.

*Książka bierze udział w wyzwaniu: 52 książki

MOJA OCENA:

8 / 10

Za możliwość przeczytania książki dziękuję

Wydawnictwu Media Rodzina

 

"Śnieżka musi umrzeć" Nele Neuhaus

Cykl: Oliver von Bodenstein i Pia Kirchhoff (tom 4)

Tytuł oryginału: Schneewittchen muss sterben

Wydawnictwo: Media Rodzina

Seria: Gorzka Czekolada

Data wydania: 6 maja 2013

Liczba stron: 518

Nele Neuhaus jest niemiecką autorką powieści kryminalnych. Książka "Śnieżka musi umrzeć" przyniosła jej wielki sukces. Także wśród polskich czytelników autorka zyskała sporą rzeszę fanów, a Śnieżka stała się jedną z jej najbardziej popularnych książek na naszym rynku. Kuszona dobrymi opiniami i ocenami zdecydowałam się sama po nią sięgnąć. Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością Nele Neuhaus i już wiem że na pewno nie ostatnie.

Tobias Sartorius zostaje skazany na dziesięć lat więzienia za zabójstwo dwóch nastolatek. Po odsiedzeniu wyroku wychodzi na wolność i wraca do swojej rodzinnej wioski Altenhain, by na nowo ułożyć swoje życie. To co zastaje na miejscu nie napawa go optymizmem. Jego rodzice się rozeszli, dom zmienił się w ruinę, a karczma którą niegdyś prowadził ojciec została zamknięta. Tobias stara się uporządkować swoje życie i zapomnieć o przeszłości. Niestety mieszkańcy miasteczka są wrogo do niego nastawieni i najchętniej widzieliby go znowu za kratkami, bądź martwego. Rękę wyciąga do niego garstka przyjaciół, w tym Nadja, koleżanka z dzieciństwa, oraz Amelie, nastolatka która jest uderzająco podobna do jednej z zamordowanych dziewczyn.

Tymczasem na starym lotnisku, w podziemnym zbiorniku zostają znalezione ludzkie kości. Niedługo potem kobieta zostaje zepchnięta z kładki dla pieszych, wprost pod rozpędzone samochody. Pia Kirchhoff i Oliver von Bodenstein rozpoczynają śledztwo. Wszystkie tropy prowadzą do Altenhain i Tobiasa. Tam jak się okazuje panuje zmowa milczenia, wszyscy mają swoje sekrety i tajemnice. Każdy coś knuje i wydaje się mieć coś na sumieniu. Wina Tobiasa staje pod znakiem zapytania.

Książkę czyta się bardzo dobrze i wyjątkowo szybko. Ja wręcz ją pochłonęłam. Tak naprawdę mogłabym się rozpisywać i rozpisywać na temat fabuły, bo wątków i wydarzeń jest tam mnóstwo, co na szczęście moim zdaniem jeszcze bardziej rozbudza ciekawość czytelnika, a książka staje się coraz bardziej zawiła i intrygująca. Mimo iż momentami się gubiłam i łamałam sobie głowę kto jest kim, to i tak czytało mi się ją rewelacyjnie. Przy czytaniu nie ma czasu na nudę, bo cały czas coś się dzieje, co sprawia że nie sposób się od niej oderwać. Książka Nele Neuhaus to typowy kryminał, co dla fanów gatunku będzie niepowtarzalną gratką. Ja przepadłam bez reszty, a wieczory z nią spędzone były dla mnie niesamowitym relaksem.

"Śnieżka musi umrzeć" pokazuje nam że nic nie jest takie na jakie wygląda, że ludzie którym ufamy mogą okazać się naszymi wrogami, a za fasadą ludzkiej życzliwości, może tak naprawdę kryć się chęć zysku. Najbardziej celne będzie tutaj określenie - kto pod kim dołki kopie, ten sam w nie wpada.

MOJA OCENA:
9 / 10