Każdy z nas idzie ścieżką
wyznaczoną przez życie. Czasem ta ścieżka jest bardzo kręta i wyboista, a innym
razem prosta i delikatna. Czasem jednak trzeba zejść z utartego szlaku i
zdecydować się na podróż inną drogą. Nie zawsze może to być łatwa wędrówka, ale
prawda jest taka, że pomimo przeciwności losu trzeba walczyć o swoje szczęście.
Julia ma ponad trzydzieści lat i
właśnie znalazła się na zakręcie życiowym. Mąż ostatnio nie poświęcał jej zbyt
wiele uwagi, a do zaczął ją zdradzać. Kobieta podejmuje decyzję o rozstaniu. Od
tego czasu próbuje walczyć z bezsensem i monotonią która wkradła się do jej
życia. Jej główną atrakcją są książki, praca w bibliotece i opieka nad
przygarniętym kotem Piernikiem. Na szczęście ma wspaniałych przyjaciół, na
których zawsze może liczyć. Tak naprawdę rozwód to początek zmian w jej życiu.
Julia przechodzi na dietę i zaczyna ćwiczyć. A miłość która niespodziewanie
pojawia się w jej życiu, sprawia że kobieta odżywa. I choć boi się ponownego skrzywdzenia,
decyduje się zawalczyć o swoje szczęście.
„(…) czasem robisz coś zupełnie przez przypadek i okazuje się, że to najlepsza decyzja w twoim życiu, że zmienia cały twój dotychczasowy świat, wywraca go do góry nogami.” *str.99
„Życie to plątanina wielu dróg, które wybierasz, idąc przed siebie.” *str.141
„Ścieżki życia” to krótka, ale niezwykle lekka
i optymistyczna opowieść pokazująca nam, że nigdy nie warto się poddawać i że
zawsze trzeba walczyć o siebie i o swoje szczęście. Jest to debiut Edyty
Kowalskiej i trzeba przyznać, że naprawdę dobry. Autorka stworzyła historię,
która pomimo smutnej sytuacji jaka spotkała główną bohaterkę, ma tak naprawdę
na celu podnieść nas na duchu i wnieść do naszego życia odrobinę pozytywnej
energii. Edyta Kowalska pisze zgrabnie i lekko. W subtelny sposób ukazała wątek romantyczny, który idealnie komponuje się z całością. Warto również
wspomnieć o barwnych i sympatycznych bohaterach. I choć nie jest ich tutaj zbyt
wielu, każdy wnosi coś innego do tej niezwykłej historii. „Ścieżki życia” to książka która urzeka swoją
prostotą i ciepłem. Rozgrzewa serce i wywołuje prawdziwy uśmiech na twarzy.
Julia, główna bohaterka historii,
to wspaniale nakreślona postać. To niezwykle sympatyczna osóbka,
która tak naprawdę od samego początku mnie urzekła i zdobyła moją sympatię.
Kobieta powoli stara się poukładać swoje sprawy. Walczy z emocjami, które po
rozstaniu z mężem kłębią się w jej wnętrzu. Złość, frustracja, niedowierzanie, rozpacz,
aż w końcu obojętność. Dobrze, że ma przyjaciół na których zawsze może polegać
i kota Piernika, którego zdecydowała się przygarnąć. No i książki. To kolejny
ważny element w jej życiu. To sprawia, że kobieta nie poddaje się rozpaczy i
powoli, dzień po dniu, z coraz większym optymizmem patrzy w przyszłość. Czy uda
się jej uporządkować swoje życie? Czy wybierze wlaściwą życiową ścieżkę?
Książka została napisana w formie
pamiętnika. Julia dzieli się z nami swoimi przemyśleniami i rozterkami.
Zauważamy jakie zmiany w niej zachodzą, jakie decyzje podejmuje i jak ogromny
wpływ ma na nią nowa miłość która niespodziewanie pojawia się w jej życiu.
Podoba mi się taki rodzaj narracji. Książkę czyta się niezwykle lekko i szybko,
a my mamy wrażenie jakby historia Julii zdarzyła się naprawdę. Jednak jest
jedna rzecz, której bardzo żałuję. Mianowicie tego, że książka tak szybko się
kończy. Przeczytałam ją w jeden wieczór i byłam naprawdę zachwycona lekturą,
jednak wydaje mi się, że można ją było trochę wydłużyć. Żal mi było rozstać się
z bohaterami, a zwłaszcza z Julią, którą naprawdę polubiłam. Odnalazłam w niej
bratnią duszę, a jej historia pokazała mi, że pomimo iż w naszym życiu czasem nie
dzieje się zbyt dobrze, nie znaczy to, że tak musi być zawsze. Los jest
nieprzewidywalny, a my nigdy nie możemy przypuszczać jakie niespodzianki dla
nas szykuje. Nie warto się więc bać. Trzeba brać z życia pełnymi garściami, nie
oglądając się na to co było kiedyś. Zwłaszcza, że mamy tylko jedno życie i to
od nas zależy jak je przeżyjemy.
„Jeśli ktoś wejdzie na niewłaściwą ścieżkę, trzeba pomóc mu zawrócić i wskazać odpowiednią drogę.” *str.143
„Ścieżki życia” to piękna,
emocjonalna i niezwykle barwna opowieść. Wnosi do naszych serc nadzieję i
światło. Nastraja pozytywnie i dodaje energii. To świetny debiut, po który
naprawdę warto sięgnąć. Edyta Kowalska stworzyła książkę która zachwyca swoją
prostotą i delikatnością. Ma w sobie niezwykły czar i urok, który przyciąga. Ze
swojej strony mogę tylko polecić i zachęcić Was do sięgnięcia po tę
nadzwyczajną powieść. Jestem pewna, że będziecie zachwyceni.
Autor: Edyta Kowalska
Tytuł: Ścieżki życia
Wydawnictwo: Poligraf
Data wydania: 16 września 2015
Liczba stron: 152
Gatunek: literatura obyczajowa/kobieca
MOJA OCENA: 7/10
Za możliwość przeczytania książki dziękuję Autorce
