wtorek, 21 października 2014

"Mara Dyer. Tajemnica" Michelle Hodkin

Tytuł oryginału: The Unbecoming of Mara Dyer
Cykl: Mara Dyer (tom 1)
Wydawnictwo: YA!
 Data wydania: 10 września 2014
Liczba stron: 412


Są takie książki które przyciągają jak magnes. Sprawiają że nie sposób przejść obok nich obojętnie. Które gdy zacznie się je czytać pochłaniają bez reszty i przez jeszcze długi, długi czas po zakończeniu czytania na długo pozostają w pamięci. „Mara Dyer. Tajemnica” to właśnie taka książka. Intrygująca, hipnotyzująca i zniewalająca. Oczarowała mnie w każdym calu i sprawiła że na chwilę wręcz odpłynęłam. Chyba nie ma nic wspanialszego niż zatracić się w książce…

Życie Mary zmienia się pewnego wieczoru gdy razem z trójką przyjaciół wybierają się do zrujnowanego szpitala w którym dochodzi do tragedii. Z niewiadomych przyczyn szpital zawalił się grzebiąc trójkę nastolatków. Mara cudem ocalała. Gdy zostaje wybudzona ze śpiączki nie może przypomnieć sobie co wydarzyło się tamtego wieczoru, oraz co skłoniło ją do wzięcia udziału w tak niebezpiecznej wyprawie. W wypadku zginęła jej najbliższa przyjaciółka, chłopak, oraz jego siostra. Gdy Mara uświadamia sobie że jej przyjaciele nie żyją całkowicie traci grunt pod nogami. Nie może pozbierać się po tragedii która ją dotknęła. Cierpiąc na zespół stresu pourazowego próbuje jakoś poukładać swoje życie na nowo. Rodzice decydują się wyjechać do innego miasta, mając nadzieję że tam Mara zapomni o przykrych wydarzeniach z przeszłości. Niestety nie jest to takie proste, zwłaszcza gdy dziewczyna zaczyna widzieć zmarłych przyjaciół, a w jej otoczeniu dzieją się rzeczy których nie można wytłumaczyć w racjonalny sposób. Mara jest przerażona. Nie wie już co jest prawdą, a co wytworem jej wyobraźni. Do tego w jej życie wkracza tajemniczy chłopak imieniem Noah, dla którego dziewczyna traci głowę, jak się z resztą okazuje z wzajemnością.

Właściwie sama nie wiem czego się spodziewałam po tej książce. Muszę przyznać że podchodziłam do niej sceptycznie, jednak im więcej czytałam pozytywnych recenzji, tym coraz bardziej utwierdzałam się w przekonaniu że muszę ją przeczytać i sama wywnioskować czy jest taka dobra jak wszyscy mówią. Nie zawiodłam się, a to co dostałam zaskoczyło mnie po tysiąckroć. Książka ma niepowtarzalny mroczny klimat, który utrzymuje się od pierwszej do ostatniej strony. Sam wstęp jest bardzo tajemniczy, co bardzo pobudziło moją ciekawość. Natomiast zakończenie książki okazało się bardzo zaskakujące i teraz nie mogę się doczekać kolejnej części powieści.

Książka zaliczana jest to kategorii paranormal romance, bądź New Adult. Ja sama nie wiem jak ją zaklasyfikować. W powieści Michelle Hodkin przewija się tyle różnych stylów, że nie sposób określić ją jednoznacznie. Mamy tutaj trochę thrillera, trochę horroru i trochę romansu. I właśnie dzięki tej niesamowitej, wręcz wybuchowej mieszance powstała tak świetnie skonstruowana powieść którą czyta się jednym tchem.

Jestem oczarowana stylem autorki i to z jak niezwykłą precyzją nakreśliła swoich bohaterów. Zwłaszcza postać Mary, która od samego początku bardzo mnie intrygowała. Dziewczyna tajemnicza, pełna zagadek, a do tego śmiertelnie niebezpieczna, z czego sama nie zdaje sobie sprawy. Ot taka iskierka, której nie wiele trzeba by mogła zamienić się w pożar i pochłonąć wszystko co stanie na jej drodze. Jest jeszcze Noah Shaw, tajemniczy przystojniak, przez którego Mara całkowicie traci głowę. Niezwykle bogaty, wyluzowany, zmieniający dziewczyny jak rękawiczki, typowy macho. Ot stereotyp z którym często spotykamy się w tego typu książkach. Jednak jak się okazuje później, Noah odegra dość zaskakującą rolę w całej powieści. Właściwie to od samego początku nie wiedziałam o co może mu chodzić i ciężko było mi określić jego zamiary względem Mary. Pierwsze wrażenie jakie na mnie wywarł trochę zbiło mnie z tropu, a gdy doszło do kluczowego momentu historii okazało się że wysunęłam zbyt pochopne wnioski względem jego postaci. No cóż, tego się nie spodziewałam i tu kolejny pokłon dla autorki.

Cóż mogę rzecz, zakochałam się w tej książce. W jej stylu, niepowtarzalnym klimacie i bohaterach. Michelle Hodkin zaserwowała mi niebanalną i zaskakującą historię, po której długo nie mogłam się otrząsnąć. Z niecierpliwością będę wypatrywać kolejnego tomu i mam tylko nadzieję że będzie on równie powalający jak ta część.


MOJA OCENA:
9 / 10

16 komentarzy :

  1. Widzę, że książka bardzo Ci się spodobała. Dawno nie czytałam książki z gatunku new adult. Może więc przeczytam.

    OdpowiedzUsuń
  2. Kolejna pozycja nad którą myślę i myślę i nic sensownego nie mogę wymyślić (w sensie czy czytać czy sobie odpuścić). Chyba po prostu postawie na los. Jeśli na nią wpadnę, to się bronić nie będę, ale nie czuję potrzeby usilnego poszukiwania tej książki ;)

    OdpowiedzUsuń
  3. Nie musisz mnie długo namawiać, chętnie przeczytam ;)

    OdpowiedzUsuń
  4. Bardzo się cieszę, że i Ciebie Mara przekonała ;) Już wkrótce kolejny tom, odliczajmy ;)

    OdpowiedzUsuń
  5. Uwielbiam Marę, już nie mogę się doczekać kontynuacji! :D

    OdpowiedzUsuń
  6. Okładka jest niesamowicie przyciągająca i sama mam ochotę po nią sięgnąć. Tylko niestety, autorzy chyba znaleźli fajny sposób na zarabianie i wszyscy jak na zawołanie piszą serie. W tej chwili mam rozpoczętego Galbraitha, Tariq Ali i Croucha.. A na półce czeka jeszcze Bonda i parę tomów Philippy Gregory o Tudorach. Jak na to wszystko znaleźć czas? Bo o ile nie lubię przerywać czytania książek, nawet jeśli są kiepskie, to ciężko mi całkiem porzucić serię - jak już zacznę, to muszę dokończyć.

    OdpowiedzUsuń
  7. Większość recenzji, jakie czytałam o tej książce były pozytywne, ale żadna mnie niestety nie przekonała. Chyba nie mój gatunek, choć piszesz, że książka jest wielogatunkowa... Ale fabuła mnie nie przekonuje :)

    http://pasion-libros.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  8. Chyba już się pogodziłam z tym, że na temat tej książki muszę sobie wyrobić własną opinię, ale boję się, że będzie dla mnie zbyt schematyczna i tendencyjna, a momentami nawet naiwna.

    OdpowiedzUsuń
  9. Czytając z początku byłam lekko zawiedziona, ale czym dalej tym coraz bardziej byłam pochłonięta przez klimat książki. Również czekam na kolejny tom :)

    OdpowiedzUsuń
  10. Właśnie przeczytałam opinię o tej książce, byłą bardzo negatywna. I chyba ku tamtej się skłaniam.

    OdpowiedzUsuń
  11. Czytałam tę książkę i BARDZO mi się spodobała! :)

    Pozdrawiam,
    Alpaka

    OdpowiedzUsuń
  12. O tej książce słyszałam już co najmniej raz. Różnie jest oceniana. Nie pozostaje mi nic innego jak samej się przekonać o jej wartości.

    OdpowiedzUsuń
  13. Ech, jeśli nie kupię tej książki w najbliższym czasie to chyba nie wytrzymam!

    namalowac-swiat-slowami.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  14. Czuję się przekonana do sięgnięcia po tę książkę. Jeśli tylko spotkam w bibliotece to z chęcią wypożyczę :)

    OdpowiedzUsuń
  15. Zabieram się, zabieram i zabrać nie mogę...
    Ebook wprawia mnie w delikatny dysonans, przez co wydaje się być zimny i mało czuły. A ja przecież lubię ciepło i elektryzujący dotyk zadrukowanych stron... czuć pod opuszkami swych palców.

    Zakupiłam sobie dziś "Dom tęsknot" Piotrka Adamczyka. I uśmiecham się na samo wspomnienie tego, że kiedyś po przeczytaniu kilku jego cytatów z dreszczykiem, myślałam, że wypłynęły z głowy tego aktora, co to grał w filmie "Och, Karol 2".

    Pozdrawiam i z podziwem patrzę na te stosy książek...
    Kasia

    OdpowiedzUsuń
  16. Bardzo mnie kusi ,żeby przeczytać tę książkę :)

    OdpowiedzUsuń

Fajnie że jesteś! Dziękuję za każdy pozostawiony ślad :)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Szablon dla Bloggera stworzony przez Blokotka